Olamıyor

...

Dönüşü olmayan karanlık yollarda yalnız yürürken

Kimsesiz umutlarım vardı heybemde,

Dünleri düşünerek mutlu olmayı da öğrenmiştik hani zamanında

Dünlerim yetemedi bugünlerin üstüne sermeye

Hayallerimde oldu benim kimseyi yakıştıramadığım,

Düşlerde kurdum zamansız ipeklere sarıp sakındığım,

Ve boşluklarımda oldu benim yerine kimseleri koyamadığım..

Bir hayatım olamadı bir de sen hayatımda..

Kimileri alışkanlık edinir sevmeyi

Kimileri yalnız yürümeyi unutur sokaklarda

Bense her adımımda içime işleyen ayaza alışkın

Ellerim ceplerimde..

Dargınlığım ne sana ne de kuramadığım hayatıma,

Dargınlığım kendime,değer veremeyişime..

Mutsuzluğumun bir numaralı zanlısı yokluğunla huzur doluyken sen

Benim kimseyle paylaşamadığım hıçkırıklarım da oldu..

Ve gözyaşlarımı bir sen göremedin

Başkalarının bildikleri bambaşka..

Canım yanıyor dedim gözyaşlarıma sebep,

Yokluğun acıtıyor diyemedim de düğümlendi boğazımda sevdan..

Yalnızlığa can edipte ömrüme solurken bu sisli hayatı

Önümden geçen sevdalılara aldırmadan yürüyorum

Umrumda değil hayallerim ne de ..

Ve kendimi kandıramamakta acıtıyor canımı

Sen yokken olmuyor işte

Olamıyor..

Denedim yoruldum yerin hiç dolmuyor...