Öldüm Be Güzelim

Kaşlarının çatısını da sevmiştim oysa

Birbirine yakınlaştıklarında bile kızmadım

En afili halinde gülümsemen bile olmasa

Yine de fark etmez bir buselik sefaya razıydım

Yaramazlık yapmış çocuk halinle kaçak gelmiştin

Yüzünde yanına aldığın yine o müthiş tebessüm

Kaşların yerlerinde duruyor çatısına koşmamış

Haklı bir isim buldum sana, sen, tebessüm çiçeğim

Buldum sana olan duygunun kaynak yerini

Oradan nefes alıp verirmişim görmeyince anladım

Sana bakışlarımın içine koymuşlar sevdanın akciğerini

Birkaç sekte ardından nefessizliğimi durduramadım

Öldüm be güzelim ben öldüm ama gömülemedim

Almadılar, ısrarlarıma bile hiç aldırmadılar

Can atarsa hayat devam eder diye safsatalar dinledim

Beni anlamadılar be güzelim, hiç anlamadılar.