Öldürülen Aşkı Nereye Gömmeli

Adının her harfine bir ömür adadım

"dokuz" doğurdum gecelerde

Bildiğim her harfle seni yazdım

Her renkte yüzünden buldum bir nebze

Başımda aşkın yelleri avare biçare döndüm ateşinin ekseninde

Anladım ki aklımı kaybetmişim yüreğimin deliler evinde

Ah sen! Yüzü ? benli ? ömrü bensiz kadın

Beni bu esam kuyusuna gözlerinle sen attın...

Şimdi ellerin ötelerden uzanmıyor bana

Kurduğun asma köprülerde yerim yok

Kendime geldim ve bildim

İş işten geçti

Ben bir ömür ?sen? demekten bittim

Şimdi sığınağım göğe dönük avuçlarımın içi

Dualar sızıyor parmak aralarımdan

Unutabilmek için bile seni

Adını anmak zoruma gidiyor