Ölebilirim

Çağırıp gel dese, güzelim sesin

Dağları aşarak gelebilirim

Bana bir defacık sevgilim desin

Aşkımdan coşarak ölebilirim.

Meçhuller çağırır beni her şafak

Ne bir dal kımıldar, ne sarı yaprak

Geceler kahreden kara bir kaltak

Ardından koşarak ölebilirim.

Herkesin ayrı bir kervanı vardır

Seven insanlara bu dünya dardır

Gelmek bir bilinse gitmek kadardır

Durlara düşerek ölebilirim.

Her yanı dünyanın, gözün rengidir

Saçların şafakta zaman cengidir

Gördüğüm her ışık gölgen dengidir

Bedensiz şişerek ölebilirim.

Garibin sevdandan yüzü gülmüyor

Niye sevilmedi onu bilmiyor

Hep çağırdı fakat giden gelmiyor

Eşiğe taşarak ölebilirim.