Öleceğiz Sessiz

Dur neden sitem ediyorsun kanayan gözlerime

İnanmassan inanma yeminsiz olan sözlerime

Kulbunu bulamadığın mabedimdeki eşsiz yerine

Gel otur hadi saf yüreğimden olsun yerin

Karanlığın izinde bir perçin var topuklarımda

Beni takip edercesine gölgesinde ay desen desen

Hırçınlığım nedenmi döneceğim tekrar bu köşeyi

Ve sen yine olmayacaksın o balkon kenarında

Evet darmadağan her yerim sökülmüş gömleğim

Dikemedim her işleyişimde titriyor çünki sensiz bedenim

Darp alıyor parmaklarımda boşa gecen sökük deliği

Sert bir hareketle atıyorum sırtımdan sökük gömleği

Zaten ısınmakta zor güneş bile kutup gibi sensiz

Taşamı döndü kalbin insan oğlu nedir bu alaycı bakış

Kahveler yudumlardamı geçiyormu boğazdan bensiz

Son yudumda kal öleceğiz hepimiz sessiz sessiz

Habib Göktuna