Oliver

prangaya vurulmuştu duyguları

yetimhanenin soğuk taş duvarlarında

Oliver'ın

bilmediler

bilemediler

minicik yüreğinin attığını

hırpaladılar körpe bedenini hoyratça

kentin

sisli, uğursuz sokaklarında

azap kaldırımlarında

üşüdü kaderdaşlarıyla

kasvetli bir çatı katında

hiç pırpır etmedi yüreği

bir serçe gibi

serçe gibi

hep tedirgindi

dolaşırken

kirli saçlarında şefkat eli...