Olmasanda Olurdu Belki Ama

Olmasan da olurdu belki

Ama ben olduramadım sensiz hiçbir şeyi...

Yarınlarım seninle geçen dünü kıskanıyor

Her yeni güne adını sayıklamakla başlıyor hücrelerim

Kahvaltımın tadı yok

Ya da sensiz benim hiç tadım yok bilmiyorum

Alışmış olmalıydım aslında bu yok oluşa

Bükülmüş bir geçmiş ardından

Bükülmüş dudaklardan cama vuran

Buğuya adını yazmaya

Sonra bir çırpıda terli ellerimle

İzlerini yok etmeye alışmış olmaydım

Ama alışamadım işte sensizliğe

Bir isim bulamıyorum sensizliğime

Kimliği kaybetti hükümsüz diye belirtildi

Gazetelere de olmayışının ilanı

Oysa seri katili değimlisin sen hayallerimin

Sen değil misin umudumu yaralayan

Yarınlarımı çalan sen değil misin ?

Yok olmalısın artık

Ne bir iz hatırlatmalı seni

Ne de bir sıcaklık aratmalı ellerini

Sensiz sen ağır geliyorsun bana

Olmasan da olurdu belki ama

Sensiz olduramıyorum hiç bir şeyi!!!