Olmayanlar Güncesi

Gecenin ortasında bir hayale dönüştün

Hiç kimseydi yüzün

Isıttım olmayan ellerini

İsimsiz dualarla

Sen, sanki ben varmışım gibi güldün

Geceydi sonuçta

Ne sen vardın ne de ben

Ne de ay

uzaklarda

Bir çamur ıslaklığı kadar varsın say

belli ki nem kokusu

sinmiş odanın duvarlarına

Ait olamama duygusu

Ağır basıyordur elbet

Burada olmadığından mı ne

simsiyah ağaçların

olmayan uğultuları

İlişmiyordu olmayan gölgene

Ağaçlar da en az bizim kadar yoktu

yoksulluktu belki

belki yasaklı bir kentin sakıncalı bölgesi

saklıyordu öfkesini olmayan ağaçların,olmayan uğultularının

buğulu bir nostalji kumpanyası kurguladı çocukluğun

silik bir karnaval suskunluğu tutundu

olmayan yanağının kararsız gamzesine

Sen olmadığın şiirlerin hepsinde

Aslında suskunluğun kadar vardın

Sen memleketimin hüzün arşivinde

Hiç olmadığın kadar vardın

Gülümse

Fm