Ölmenin Zamanı Değil

Düştü toprağa bir çift yürek

Yarım kalmış bakışlarına

Kara sular inerken

Ne hayalleri vardı kim bilir

Ağlıyor bir kadın

Gelin diyor çocuklar

Dut ağacı sizindir

Kızmıyorum artık

Yiyin yiyebildiğiniz kadar

Bakın!..

Şimdilerde sürgün verdi

Yanan ormanlar bile

Uyanın çocuklar

İndirmeyin tozlu raflardan ağıtları

Doru taylar koşuşuyor çayırlarda

Güneşle bulutlar raks ediyor

Böyle bir günde

Ölmek olmaz

Odun ateşinde çay yapıyor analar

Çamaşır yıkıyor taze gelinler

Tandırlarda ekmek kokusu

Burcu burcu

Bacalarda ak güvercin

Hadi çocuklar hadi

Uçmanın vakti değil

Yakmalı şimdi zamanı

Ekmeli umudu sarı başaklara

Sarılmalı günler geceler

Ve uyanmalı şafakta

Sarı buğday taneleri

Vakti değil çocuk

Ölmenin zamanı değil...