Olsun da Bulsun

Ayrılığın tez mi olur ki,

Kavuşulması dört gözle olsun?

Yaşanılanlar pinhan mıydı da,

Anımsanmalar, neşe bulsun?

Yel üfürmüş, sel kapmıştı

Bir de sormaz mı; ne yapmıştı?

Ne gün koydun soy olacak

Ne iştah koydun, doy olacak

Ne de el içine çıkıp boy duracak

Ayrılık damak tadı mı olur ki,

Kavuşulması iple çekilir olsun?

Yar elinde olam pinhan

Dar için ellere ne hacet

Yar sözüne ezilem ben

Cibre için el diline ne hacet.

Kırdın da, şikâyetim mi oldu?

Özür, şefkat selinde ne bulsun?

Gam içmem ben, çok ta susuzum

Sen durman gözümde, uykusuzum

Hali ürperir, amma korkusuzum

Yatarla döşeği, ahval dolaşık

İçtin de, ben doymadım mı?

Sen hayaldin de ben görmedim mi?

Gamı mihneti dil bilmem

İşitmeye ne beis

Gelmen olmuşken gitmek

Anlıyorken, kelamı ne beis

Gam yedin de inilemedim mi?

Kucak açtın da gel demedim mi?

Dille dolaşır, söylemez benim

Ağıt koyarım sahana, o bahana

Niyete der, içer; tarhana

Kepçeye sayarım da, kaşık benim

Güle sayarım da, gülücük benim

Sen çözdün de, ben dolaşmadım mı?

Gurbet dedin de, yol aşmadım mı?

04.11.2012

Ayrılığın tez mi olur ki: birliğimiz uzun ömürlü olup ta, ayrılığın bir soluk alıp vermek gibi gelmedi.

Cibre: Sıkılan üzümden geriye kalan kütle. Ya da sıkılıp, suyu alınan; meyvelerin posasıdır.