Ölü

Bir boşlukla sıvadım kendimi

İçim dışım cam kırıklarıyla doluyken

Gözlerimi göğe diktim

Açtım gözlerimi alabildiğine bir ölü edasıyla

Şaşkın, aykırı

Gittiğinde bu şehirden

Sonbahardı henüz

Henüz yapraklarını dökmemişti incir ağaçları

Hüzünlere bulanmış yüreğimi avuçlarıma koyup

Sana getirmiştim

Sana yüzyıllar öncesinden sevinçler

Sana, beş yaşında bir çocuk sevinci

Gözlerimde yıldızlar…

Yıldızları göğsüme saplayıp

Yerle bir etti şehrin gri bulutları

Toprak ağladı, gök ağladı,

Parçalandı yeryüzü,

Paramparça oldum çarptığımda duvara.

Parçalandım,

Ama tek gözyaşı dökmedim senden sonra.