Ölü Kağıtlar Sokağı

bir saatin kirpiği düşer suya

zaman yayılır kağıda

zamanlı kağıtla

samanlı kağıt

bir olur cümle taşırken sırtında

o yüzden kirli camlar iyi bilir terlemeyi

yalnızların yağmurunu lekelerinde taşıdıkça

çocuk kendi ellerini tutar

yalınayak duvara asılmış pus gibi

bir yaş kirpiğine düşer

kirpiğinden sokağa

zaman kendini asar kağıtta

ölmüş kağıtla

ölümsüz zaman bir olur

çocuk ağlarken duvarda

bir kağıt suya düşer

taş olur yayılır zamana

silik cümlelerle

yosunlu taş bir olur

kirpiğinde

gözyaşını ezer çocuğun

çocuk kağıtları çuvala doldurdukça