Ölüler Bayraklaşmalı

-I-

Ölüler bayraklaşmalı!

Koşmalı,

Zincirli meydanları aşmalı.

Taşmalı; mülhem bir kuğu gibi

Havz-ı derinden

Ve batarken

Akşam üzeri güneş

Ve güneş doğarken

ferfecir bahr üzerinden

Silkinip silkinip hatırlamalı;

Zemheri karanlıklara

Elzemi bir ruh fanusu gibi vuran

Vaveylaları...

Kardeşlerim!

Kardeşlerim, Ölüler bayraklaşmalı!

Zira bu ölüler,

Bu ölüler ki siperdeydiler. Henüz bulunmamışken Ümit Burnu'nun kıyıları

Henüz, kuzu boylarındaki Kolomb ve Mösyö Peder

Suda giden bir şimendifer üstünde aşmamışken feveran dalgaları

Yani Amerika keşfedilmemiş

Ve tezek kokusundan sevişememişken

Orta çağ Avrupasının bil-münis dalkavukları

Ordaydı o...

Bir derin

Bir büyük melaldaydı o...

Ve denildi ki haddizatında;

Doğruyu püskürten yanardağlara karşı

Yıkılmaz bir akarsu ağzı gibi durdu

Ve

Köhnemiş beyaban üstünde

Diyar-ı babil misali kurdu

Arif-i irfan denilen yurdu...

- Emsali dilimde Hz. İbrahim pasajı -

Kardeşlerim!

Kardeşlerim, ölüler bayraklaşmalı!

Mamafih;

Bizim ölülerimizdir yalnız;

Bayraklaşan dünya ölülerinin

Ulubatlı Hasan'ı...