Ölüm Alır Öpüşlerin En Güzelini

akar zerdali yaprağında sonbahar

dalgalar döver kumsalı

bir gemi yara alır

gelir akrabalar, dostlar gelir

odalar bir dolar bir boşalır

apak bir pamuk yumağıdır saçlarım

koynuma koyduğum ellerimde saklarım sırrımı

yanarım

bir sabah acılar içinde biter gücüm

volkanlar içimde patlarken

ben donarım

hava buğulu

sokaklar kalabalık

kalabalık umarsız

zaman nehir gibi süzülür gözlerimin deltasına

yağmursuz toprağa benzer tenimin rengi

bir sabah kucağımda bulutlarla çeker giderim

sustuğum yerde kırılır hayat

ölüm alır öpüşlerin en güzelini