Ölüm Bile Korkar

Yorgun cümleler kuruyorum

Yorgun düşüncelerimin üstüne

Bir çöplüğü andıran bir gönül

Artık sevdalara mensup bir yürek

Kırık kalpler sokaklarında geziyorum

Tamiri zor gönüller barınağında

İnce sıska sevdalara gebe dünyam

Bir avuç göz yaşı yudum yudum.

Arnavut kaldırımlarını andırıyor hitaplar

Yazdığım her romanın katili bu sevdalar

Nereye varsam aynı şarkı bu radyoda çalar

Çeyrek kabadayı sokaklarında ağır romanlar

Yaralar beni düşüncelerime sıkılan tüm kurşunlar

Özgür değilim artık yaşamak bundan ibaretse eğer

Tüm gecelerime senin mecalin ansızın girer

Kalk gidelim desem yalnızlık beni uçuruma iter

Yorgun akşamların ardında sarhoş sabahlar

Kolu kırık kapılar gibi sahipsiz bu sevdalar

Yolu, yurdu yok bu sevdanın ucube köşelerde sabahlar

Kalk gidelim desem yalnızlığıma ağlar zifiri karanlıklar

Suçlu gibi ızdırap içindeyim tutanaklara yazılmış sevdam

Adım sevda hükümlüsü diye anılır olmuş mecalim günahkar

Mahpus yatacaksam yatayım kazın iki metre bir mezar

Aşk acısı ağır olur ölüm bile benden korkar, arkamdan ağlar...

17.11.2012 01.08