Ölüm Bulaşıcıdır

Sen, beni bir doğarken

birde ölürken görmemiş gibisin

Bakışlarımı diktiğim kelimeler

hüznü büyütüyor

bir diğer yürek yanımda

beni kendi halime bırakırsan

sana son bir söz söylerim

gölgelerim kaybolur...

Belki de çok öncesiydi sana yazdıklarım

duyuyorsun beni

ve anladığın bu gerçek

sana sancıdan daha fazlasını bağışlayacak

- ölümü kaile almadığın

ve yâri adlandıramadığın zamanki gibi-

Çok öncesiydi sana son sözlerim

çevrenin tedbiri elden bırakmak istememesine

matem havasına bürünmüş şehirlerden gelmem

ya da yanaklarımdan süzülen keder

sebep gösterilebilir...

Evet, haklı olabilirler

- ölüm bulaşıcıdır-

hüzün sonrası matem

yas gibi...

Sana bu ilk sözüm!...