Ölüm Çiçeği Botaniği

I: geliş

bambaşka bir gündü oysa,

seni sevmek gibi bir şeyle,

yürüdüğüm her kaldırım

boylu boyunca,

senin izinle doldu...

masmavi bir akşamdı oysa,

bilmezdim bulacağımı seni,

hangi şarkının

hangi sözünde takılıydın oysa,

kaç kere mırıldanmalıydım gelmeni,

şimdi yanı başımda,

belki başucumda,

duruyorsun biliyorum...

ama, benim değilsin...

ağlıyorum...

Lavinya

II: gidiş

sus vakti geldi gönlümün,

bir dal sigaraya dalmışım...

hangisine sığınsam

dilimdeki sözümün,

inan ki şaşırmışım...

eskimiş yolları arşınlamakla

meşgul ayaklarım,

ve ben

ilk kış saatine sarılmışım...

bir aralık'tan bakıyorum

sahnesine ömrümün,

sen gidiyorsun...

ben susuyorum...

sessizliğine dalıyorum...

Lavinya

III: bekleyiş

her gün bir telaş içimde,

seni kimlere sorsam bilmiyorum,

türlü türlü masallar anlatıyorlar,

ben içimden geleni söyleyemiyorum...

hangi yalandayız

veya hagi gerçekteyiz anlama

çabası, coşkuları aşmış bir sevda..

yüzünü sorsalar, inan ki

bilmem,

hiç görmedim ki..

sesinin rengi

gözlerimden geçmedi,

kulaklarımda şenlik yok ki

hangi sokağın başında beklemeleyim

nereye çıkarı var mı yolların?

sokak aralarında

uzayan yalnızlığın,

tek bir adı vardı oysa:

Lavinya

IV: dönmeyiş

iki şehrin arası

bir mevsim zulası,

hangi söze vurmalı

acının adını...

bilinmezlik derin

yara ve efkarlar

sorulmalı sorguya,

kimi koyduk biz yargıya,

ve yargıç nasıl yönelmeli

hangi sanıya...

zan ve san üstüne

iki kelime ve

iki çekirdeğin

iki dirhemi ise,

biri feryadın

biri figanın,

hangi şehrin adı olmalısın?

söyle...

iki şehir arası

kaç düş eder ve

bir düş kaç kilometreye bedel

Lavinya

V: bitiş

İçimdeki çocuğun masum heyecanlarından doğan bir "kalbim sende" oyunuydu kazandım sanıp da kaybettiğim düşlerim...

01 Aralık 2009

Beyoğlu / İstanbul