Ölüm İstanbul Olsa

Hüzün var İstanbul'un heybetli havasında

Çatıda elmas gözler, duvarlarda tarihi

Küçük taklidi yapan büyük zat edasında

Masumiyeti bitmiş, döndü derken talihi

Nasıl uyur İstanbul? Her ân gözleri açık

Gece-gündüz ayakta oyununun yazarı

Ufukta damla damla düşen koyu kızıllık

Girift olmuş mekânlar... Cami, kilise, barı

Gözler çoktan kurumuş, yürekler ıslanırken

Şehrin görkemine zıt, kambur olmuş insanlar

Minik öykülerini büyük roman sanırken

Aşkın iç denizinde mahsur kalmış insanlar

Her tarafta (y)akıyor iyi-kötü serüven

Tutkuyla yaşayanı sevdiği şey öldürür

Kumaşı yırtık kente kalmadıysa da güven

Ölüm İstanbul olsa ölmek beni güldürür

2012 maj