Ölüm Karası

sözün bilmem kaç metre altındayım Güzelcem

su verecektim karanfile su

şimdi burada ölmüş çiçekler kokusu

gözlerini açmış durur maden

mayıs yarası

yarısı çalınmış ömrün

kabul olunsun madem ağlamayan duası

gündelik telaşa karıştı karşıki ağacın dalları

gün ürperti

gün korkma Güzelcem

yangın sarmakta an

akrep rüzgarda

kuytu bir ateştir düşen karanlık

ve hatasız

ve külü senden yâr

ektiğimiz binlerce dünden beni toplayan

zindan seslerini çoğaltıyor toprak

kaç bedenden, say

henüz yazılmamış bir kitaba yok

mayıs güneşlerinden silme

kömürden kara umut

sus

pus

bu acının adı yok

yüzümün bilmem kaç metre altındayım Güzelcem

derin yaz

suçlu bahar

dağlar taşlar

muhabbetin deminde kuşlar kaldı...

kim bilir kaç kez yaşar çocuklar

ben bilmem

sabah Güzelcem

sen kederci adamların terine ilişirken yeniden

olmasak da biz

ler

kimler

sabah

/ki şiirini yazmakta...

Mayıs/2014