Ölüm Kıskandı

Öylesi saf, öylesi temizdi;

Kana kana içilesiydi pınarlardan,

Bedenimiz yıkanırdı tüm benliğimizle,

Öylesine duruydu ki aşkımız;

Su kıskandı..

Soğuk gecelerimizde kışı yaşarken,

Biz bakışlarımızda bile titremezdik!

Alev alev yanardık sevişirken.

Tenlerimizin her dokunuşunda, öpüşmelerimiz,

Sevişmelerimiz yakardı alemi;

Ateş kıskandı..

Solurduk, içtikçe aşkın şarabını,

Nefeslerimiz karışırdı gecelere,

Uçardık! Derin bir uykunun dibinde

Hayat bulurduk, yaşamı koklardık..

Atmosferimizde kaybolurdu dünya;

Hava kıskandı..

Eserdik deli gibi; ne varsa götürürdük

Önümüzde..

Bulutları taşırdık en yüce dağlara,

Dağlar başını eğer, yol verirdi bize..

Dudaktan kalbe binlerce seferimizde,

Kuytularımızda eserdik! Deli yanlarımızda;

Rüzgar kıskandı..

Berekettir ünvanı, rahmet denir adına,

Sel olur bazen, akar, yıkar..

Toprakla birleşir, sen ve ben gibi,

Taze baharları getirir evrene..

Gözümden akmaya başladılar,

Her damlası yağmur, her damlası

Rahmet.. Gözlerimdeki rahmete bakıp,

Yağmur kıskandı..

Binlerce tohum alır yeşerir toprak,

Can verir, umut verir..

Biten aşkları da gömerler,

Umutlar tükenir, canlar erir..

Gömülürken toprağa bedenler

Bir ben inmem! Bir ben gömülmem.

Senin gibi saramayacak bedenimi..

Toprak kıskandı..

Tanımamış böyle sevdayı,

Bilmemiş bendeki yüce duyguyu,

Severken ölürüm de..

Bir gönle sahip olurum, orada yaşarım,

Kalplere tel germem.. Ben sevdayım..

Olduğumca verir, acı çektirmem;

Yaşarım, yaşatırım her şeyimle.

Aşk kıskandı..

Hiç umulmadık anda gittim;

Beklediğim gibi değildi..

Ansızın oldu, ne varsa sayılı zamanlarda.

Birden indim gözlerinden,

Kayıpların arasına karıştım,

Fark etmedi kimse gittiğimi..

Temizdim, alnım açıktı..

İremlere bulandı bedenim,

Ruhumu sensizliğe teslim ederken

Ölüm kıskandı..

Fon: Kubat- Karagözünden çok şey okudum