Ölüm Şehrinde Umut Satan Tacirler
Ansızın gecenin koynuna sızdı ölüm
her şey üstüme yürüyor
yüreğimin duvarları yıkıldı
ölümün soğuk yüzü her yerde
nefessiz ve yalnızım!
Yanıbaşımda hayallerim
dilim sesime küs
canhıraş, can paramparça
ölüm şehrinde umut satan tacirler
ellerinde kefenle geziyor
duyuyorum
sesim bana küs!
Karanlıktayım
göçüğün altında yaralıyım
kendime bile hayrım yok
tamda ben bana lazımken
bedenim acıya tutsak
nasılda yorgunum!
Aylardan şubat, ayaz ve soğuk
sanki kanım çekiliyor, üşüyorum
bir uçurumun dibinde çaresizim
cehennem burası!
Sonra yüreğimin atışında umudun ezgisi yükseliyor
gülüşlerimi ve yüreğimi Tanrıya emanet ediyorum
diren diyorum kendime
gün direnme günüdür
uyuma sakın uyuma,
ölüm pusuda!
Umudun yakasına tutunarak sarılıyorum kendime
günlerden habersizim
ölümün şehrinde ışık bekliyorum
duaya dönüyor dilim
Tanrım daha çok erken.
uzaklardan bir ses duyuyorum
sanki rüyadayım
gözlerinde secdeye durup,
güneşine sarıldığım
yüzümün gülen yanı,
ses veriyor
gitme ne olur gitmeeeee!
Sevda tekkesinde aşkına semah döndüğüm
çok geç olmadan
gel, bul, tut elimden çıkar beni
burdayım
burdayım
sesimi duyan var mı?
Gülşen Polat
Güzel ülkemin on şehrinde meydana gelen depremde hayatını kaybedenlere Haktan rahmet, kederli ailelerine ve milletimize baş sağlığı ve tükenmez sabır, yaralılarımıza acil şifalar diliyorum.
Allah bir daha böyle felaketler yaşatmasın. Çok üzgünüm, sanki bir top ateş yutmuş gibiyim canım çok yanıyor! Acımız büyük, yaramız derin.!
Hep birlikte yaralarımızı saracağız ALLAH hepimizin yar yardımcısı olsun...