Ölüm Türküsü

kederin dörtlüklerde bölünmüş

türkülere dökülmüş

ekolarda yolculukta

yüce dağlarda sesin

bir mor dalga harelenir indinde

haline doyamadı bahar bu vakitte

hasret adına hasret vaktinden önce

geç kalmış erkenden bir veda treni

acı acı solur nefesinde

öpülesi teri soğur bedeninde.

inledi mi ayazın vurduğu yerlerde sesin

kıvranır kucaklaşmalarda özlemin

nerelerde nerede kaldın yarenim

pusulu camlarda işlenmiş gözyaşları tek tek

kırılmış yürekler demir bileklerde

demir raylarda sesi kara trenin kara masallarda

kara destanlarda, kara kara tüter dumanlarda

kefene sığmaz da sığmaz gövdesi

büyüyen naaşları yiğitlerin,

dil susar, göz susar, ölüm sessiz

kederin dörtlüklerde bölünmüş

türkülere dökülmüş

nerede nerelerde kaldın yarenim.

12.03.2009