Ölüm ! Var Ölüm!/ Bilmezmis

ölüm var ölüm bu dünyada

ben gidince

yaşa yaşaya bildiğin kadar

katıla katıla ağlatma yeter

maviler akmaz gözden bilirsin

ölüm var ölüm

duvarlarda ki resimi

ve boş yatağın sağ tarafını doldur

ben gidinçe öteye

sevgimi yele vermekten

yorgun yürek artık bittik

aşkın cezası bu bana

savrula savrula vurdum

kaderimi iki kurşun söz ile

ölüm var ölüm

her gidişin

yokluğuna gebeyken

hiç gelmiyecekmişin gibi

karalar giyinip

yaslar tutuyorum

ölüm var ölüm bu dünyada

her gün akşam olmuyor bana sensiz

gün biterde ya gelmezsen diye

ağıtlar yaktırma gönlüme yeter

ölüm var ölüm

aşıkımı yaşarken öldürme

daha fazla geç kalmadan

gel! artık

ecel gelmeden..

gel!