Ölüm Yakışır Şu Şair Yüreğime

Beni burada sorma anne her şey biti o gece

Ne hayallerim kaldı nede sen geriye

Beni burada arama anne

Verdim eski günleri bir eskiciye

Umutlarımı hayallerimi sevinçlerimi yok yere sattım anne

Bu şehri bir gece üstüme yıktılar anne

Karanlığında gömüldüm gecesinde öldüm

Neden böyle oldu anne neden bir enkaz oldun yüreğime

Hiç mi acımadın bırakıp giderken

Ellere yad oldum şimdi acır gibi bakıyorlar gözlerime

Rahmetlinin oğlu diyorlar yüreğimi burkuyorlar anne

Böylemi olsun diye doğdum ben söylesene

Şimdi hangi rüzgar alır acımı

İçimdeki enkazı hangi deprem toplar

Hangi siren sesi sesime çığlık olur

Ve hangi şehir bir gecede kaderime böyle bir hüküm yazar

Anne buradan ne kadar yazsam da çaresi yok bilirim

On bir yıl olmuş seni ezele gömeli

Üstünde ki beş karış otlar büyümüş ben gelmeyeli

Ölüm o günden sonra dolanmış dilime ne aklımdan düşmüş nede gitmiş uzak şehirlere

Anne içim buruk bundan böyle

Yaşamak nedir gel de sen söyle

İçimdeki yürek yangını ömre bedel de

Keşki ölmeseydin anne

Sensiz bayramlar hüzün

Acım derin yaram ağır

Ölüme akan saatler var artık önümde

Artık ölsem de olur ölmesem de

Nasılsa sensiz bir dünya haram

Ölüm yakışır şu şair yüreğime

Sen gittiğinden beri yaşamakmış gülmekmiş

Hepsini unuttum gitti anne