Ölüm Yalanı

Kalan kaldı giden gitti

Ölen öldüğüyle kaldı

Kalmak ister miyidi?

İstekleri kalmakla sınırlı olmazdı

O kimsesizdi

Sen isteksizdin

Ben beceriksizdim

Onlar boştu

Siz hoştunuz

Biz kaçtık

Gittiğimiz yer aslında

Yok öyle bir yer

Kafamın içindeki düşünceler

Hep böyleler

Biraz yabanıl

Ama ürkek ve hep kükreyerek

Aslan gibi

Ekmeğin içi

Çok severim

Ekmeğin içini

Dışı sert olur

İçi yumuşak

Dışı gerçeği vurur suratına ama

İçi hep umut doludur ekmeğin

Gerçek nedir ki der ekmek içi

Dışı cevap verir gerçek saklambaçtır

Gizlenirsin ama kaybolamazsın

Nerde olursan ol gerçeğin hep içindesin

Ekmek içi dedi ki gerçek hakkında biraz bilgin olsaydı

Böyle konuşmazdın dedi ekmeğin dışına

Dışı bir hışımla çıkıştı sen kimin gerçeklik algısını dingildettiğinin farkında mısın dedi ve devam etti umut ne dedi umut

Umut acıdır ben menemeni acılı severim o yüzden umudu temsil ediyorum

Acıları yumuşatmak için kullansakta uzatmaktan başka neye yarar ki umut zevk meselesi tabii

Ekmeğin dışı afalladı sarsıldı sarsıntısı normal değildi

Hiç olmadığı kadar sarsıldı çünkü ben elime aldım ekmeği iç kısmını ayırdım

Ve dış kısmını çöpe attım çünkü ben gerçeği değil umudu severim

Sonra umudu yedim