Ölüm Yalnızlık ve Zaman Üzerine Varsayımsal Yaklaşımlar
- l -
Hatrı tükenmiş kahve gibiyim
Öyle veya böyle yaşamış
Kırk yılı haylice aşmış
- ll -
İnsanoğlunun ürettiği en nankör şeydir zaman
Hayatını fethedip
Seni tüketirken
Yüzüne bile bakmadan
Yanından geçip gider her an
Diye hayıflandım önce
Sonra
Hınca hınç pazar filesine doldurdum da
Hepsi akıp gitti mi yoksa deliklerinden
Diyerek
Saçma sapan avuttum çaresizliğimi
Oysa
Uyku öncesi düşüncelere bürünen
Polyanna'sını kaybetmiş bir şövalye
Ve pijamasını giymiş
Evlat edinilmiş bir fil
Ne kadar özgürse
Ben de kırık bir boy aynası kadar
Dürüstümdür kendime
Ve itiraf ediyorum
Ben kırdım aynayı
Sırf
Yüzümde zamanın işgalini gösteriyor diye
- lll -
Merhaba! Diyor içimdeki hayalet
Kendisi mütemmim cüzü olur ömrümün
Yani müdavimi geçmiş ve geleceğimin
Tanıştırayım efendim sizi
Bay Yalnızlık
Merhaba! Diyor ve devam ediyor Bay Yalnızlık
- Bak zaman aktıkça
Nasıl da solup gidiyor rengimiz
Oysa karanlığın bile rengi var
Kendimize biraz çeki düzen vermeliyiz
(Canı iki çift laf yapmak istiyor belli
Ama oralı olmuyorum bile
Ayna önünde çok meşgulüm
Bugün keyfim yerinde)
Başka zaman olsa
Sana hak verirdim dostum
Hatta bir iki çift laf da ben sarf ederdim
Ama bugün olmaz
Hiç çekemem şimdi seni
Bugün görüş günü sevgiliyle
Bir kaç şiir bırakıyorum sana
Biraz da oradan buradan topladığım
Ateş böceklerini
Ben yokken avunasın diye
- lV-
Yedi saat sonra...
Merhabaaa!
Bay Yalnızlık!
Ben geldim...
Neredesin?
Özledim seni...
- V -
Dedim ya
Hatrı tükenmiş kahve gibiyim
Öyle veya böyle yaşamış
Kırk yılı haylice aşmış
Ve bana tek bir şey öğretti bunca yıllık ömrüm
Zamanın yenemeyeceği iki şey varsa bu hayatta
Biri yalnızlıktır
Biri ölüm
- Vl -
Sen ölünce
Zaman dahil her şey ölür neticede
Hele bir de kendi halinde öldüysen yatağında
Değmesinler keyfine
Bir tek yalnızlığın kalır işte o zaman geride
Kimsenin göremeyeceği bir köşede
Sensiz
Bir başına
Bil ki
Bir yerlerde peşinden seslenen tek kişidir o
Özledim neredesin diye