Ölüme Sevdalı

ezanlar hayatımın bir dönüm noktası

selalar hayatımın son durağı

gecelerim bitmek için başlıyorken

gündüzlerim yaşamak için can atıyor

ben sessizlerin tellağıyım

toprağın haykırmayan çığırtkanı

susarak sillesini suratımıza çarpan

devşirme bir duvar gibi

sen uyuker ben seni düşündüm

seni sevgini ve sensizliği

içimden hissettim yalnızlığı

seni seninle düşünmek istedim

benim kaderim hep uzaktan mı sevmek

eğer bir yaklaşan olursa ben kaçak

yoksa ben korkakmıyım

sürrealist bir sevda masalında

deme vakti geldi artık bu diyarlara elveda

yavaş yavaş sararıyorken yapraklar

bir hüzün çöktü yüreğime

gücüm yetmiyor direnmeye

işte her şeyin sona eriyor

zaman hızla akıp gidiyor

sen beni bilmesende

bu yürek seni seviyor