Ölüme Susamış Yüreğim

İkinci bir baharın ortasında ömrüm

Dökülen yapraklar kadar aciz ve aşka susayan bir gönlüm var

Ortasındayım kaderin daha yazacak çok şiirim var

Ama kendi kendime yaşayacak kadar az ömrüm var

Bir nefesin ardında her şey ölüm kadar yakın yaşamak

Ve ölüm kadar acı hayat denen bu tuzak

Daha böyle ne kadar yaşarım

Her günüm ölümlere uyanmak

Susmak çare değil oysa hiçbir şeye

İçimdeki bu isyan yeter böyle göz göre göre

Her gün bir umut yıkılıyor içimde

Hazanlar diyarından elveda bu şehre

Ölüme susamış yüreğim

Bir avuç toprakmış hayatım neyleyim

Beyaz kefenlere özenmiş kaderim

Ölümlere uyanmış her gün hayallerim ..