Ölüme Uyanmak

Ev yıkılır

Belki dağ, belki taş.

Cam kırılır

Odun, kalp, ortadaki sehpa.

Can kırılırsa hepsi yok olur

Ne ev, ne han, ne eşya...

İşte can kırıldı bugün,

Sanki koca alem yıkıldı bugün,

Artık açsa ne olur çiğdem,

Baharlar kış oldu bugün.

Bu kente gelinmez gayrı,

Yolları yürünmez gayrı,

Anılarım sayıklasa da

Ağlarım gülünmez gayrı.

Viran desinler evime ocağıma,

Bir daha girmesinler bucağıma,

Uykularım düşman oldu yatağıma,

Can gitti dönülmez gayrı.

Beni burada arasan sorsan ne olur,

Bulunmaz adresim, sesim, nefesim

Zalim dünya tekmil benim olsan ne olur,

Yoktur muradım, bir top kefenim...