Ölümler Kuşandım Aşkın Baş Harflerine İnat

Açma gözlerini...Sakın ha!

Gözün değer gözüme

Yankısında bir Adem boğulur...

Açma gözlerini...Sakın ha!

Yüzün damlar yüzüme

Dalgasında bir şehir boğulur...

Ölümler kuşandım aşkın baş harflerine inat

Rayların soğuk yalnızlığı üşütüyordu toprağı

Öyle ki;

Hani bulsa bir yol ağzı

İçecekti güneşi...

Gitmeler soludum adımlarımın kundağına

Kalemle seviştim

İntihar tohumları ektim sarı saman kağıtlara...

Gölgeme pusu kurarken güneşine küs gün kızıllıkları

Çığrımdan çıktım

Katıp önüme sarıyı samanı, tozu dumanı

Yatağına süs bir nehrin mülteci yakamozuna aktım...

İğnesi kırık bir pusulaydım en kutup noktalarda

Taze ve ıslak bir yaranın kabuk bağlaması gibi

Kabuk bağladım tuttuğum bütün dilek ağaçlarına...

Bekle...Düşecek elbet kestiğin göbek bağım

Düşecek elbet zihninin döl yatağına bir şüphe tohumu daha

Yanacaksın ulan yanacaksın

Gözlerin de olmasa hani; tenha sayacak seni zaman...

Ağlayacaksın...

Ve öğreneceksin

Yanmak nedir bilmeden

"Yanmak" demeyeceksin...

Sevda vuruldu bir şairin rutubetli dilinde

Kanadı fakat ölmedi

Söz verdi...

Bir daha satmayacaktı

Cennetin kovulmuş çocuklarına

Efsunlu hikayeleri...