Ölümlük Çiçeğim

kavşaksız sevmeyi öğrenince

adsız ağlamaya da razı yürüyüşüm

uyuşuk ağaç tortuları paçalarımda

seni sevişimi tatsın diye

sular topladım

yedi iklim köklerine

yeryüzünün...

içime çektiğim her toz zerresini

aldım düşlerime de

bir bir yorumladım

savruluş hikayelerini

ola ki

sözcüklerimi beğenirse diye gülüşün

beceriksiz yaşamaklarımdan

çocuk serüvenler yarattım...

evrende yanyana koşan

her birliktelik adına

şiirler haykırdım

damağımda akşam çayı tortuları

çaresiz hüzünlerimi güzelliğine demledim

şarkıların boyunu aşan

bir çığlıkla ararken kalbim

cömertliğini gidişlerinin bile...

umutlar yutan çöllerde

kum taneleri saymak gibi bir sabırda

ömür sırrımdı beklemek

senin için kilitlerini kırdım kabuslarımın

ölümlük çiçeğim

hangi acımasız zamanda geldin

böyle çaresiz sözcüklerim

kaygılarını anlatmaya takvimlerin...