Ölümü Düşünerek

kaç savaş yaşadı bu gözlerim

gündüzler kor, geceler yarasa

ufalanıp düştü kocamış tavan

kaç gömüt açtık aynı ölü için

ölmekten bıkmış vücutların

kendinden umudu kestiği gece

kaç ruh uçurduk serviler gibi

yükselip gittiler bezgin

kaç insanın uğrağıdır bu yer

gelip taze hayat dilediler

üstlerinde kırmızı susamlar

kaç aşk gömüldü bu sazlığa

düşleri olabildiğince engin ...