Ölümü Özlemek

Hayat geldi geçti, gülmedi hiç yüzüm

Kimse farkında değil, ağladı kalp gözüm

Umut arama içinde, hüzünlüdür benim öyküm

Kader dile geldi;

Sana gülmek haram, çiledir verdiğim hüküm

Hep karaydı bulutlar, mavi olmadı gökyüzüm

Soldu birer birer, açmadı gonca gülüm

Geceler hüküm sürdü, gelmedi hiç gündüzüm

Zaman dile geldi;

Bitmez hazan mevsimin, attım sana kördüğüm

Yalan nedir bilmedi, doğruyu söyledi sözüm

Kötülüğe yer yoktu, sevgi doluydu özüm

Artık değeri kalmamış, bu dünyada dürüstlüğün

Şeytan dile geldi;

Savaşı ben kazandım, sen yerde iki büklüm

Herkes baharı yaşarken, ben kışları gördüm

Yetmedi yalan dünyanın, bana çektirdiği zulüm

Ey benim herkesi dost sanan, zavallı gönlüm

Artık vazgeç hayattan;

Senin için en büyük mutluluk olacaktır ölüm