Ölümün Beyaz Kaderi

Ey! Aşk...

Katmer katmer dalgalanan ateş misali

Söndüremediğim kor oldun yüreğimde

Kaybedip birdaha bulamadığım diğer yarım,

Susmayan çığlıklarımsın bundan sonra

Bir peri masalından uyandırılmış gibi

SEVGİLİ...Ayrılığın acı şarabını elinden içmekte varmış

AH! Kabuslara açılıyor gözlerim geceleri

Zindanlara hapsedilip,kayboluyorum dipsiz kuyularda

Kahır ediyorum sensiz geçen her dakikaya

İki kat olmuş bedenimi alıp, gidiyorum

Ucu bucağı görünmeyen diyarlara

EY! YAR...

Tükeniyor kelimeler sen gelince dilimin ucuna

Susturamıyorum içimdeki mahşer kalabalığını

Teselli arıyor göz yaşlarım

SESSİZ ÇIĞLIKLARLA YAKARIYORUM ALLAH'A

Of !Umutsuzca bu bekleyişle bitirmeli

Bitirmeli, ayrılığın içimde yanan alevini

Anne kucağından zorla koparılarak

Öksüz kalmış bebeklerin ağlayışlarını

Duyuyorum akan gözyaşlarımda.

Çorak kalmış toprağın yağmura seslendiği gibi

EY! SEVGİLİ...Bende her yıldızlara baktığımda

Sana koşuyorum yalın ayak tüm saflığımla

Dualarım sabretmemi söylerken

Bir yanım ölümün acımasız gerçeğile savaşırken

Cehennem alevleri içinde yanıyorum , kor kor

AH! UMUTSUZCA YÜREĞİNE DOKUNDUĞUM!...

AŞK HAYAL OLURKEN RUHUMDA,

Geceleri terk ediyorum bedenimi

Sol yanımda yalnızlığın vebali,

Elimde geçmişin izleri ile

Ölümün beyaz tozunu giyorum,

KADERİN UZUN AŞK GECELERİNDE...