Ölürüm Sevdanın Hasına G/özüne
sen ve şiir
ben hasret dağıtırken
sen ölümü yazdın amel defterine
sensiz gülüşlerim
körün aydınlığı sevinçli düşlere giderken
gözü amalı bir aşkın rengine umut sardım
sen olan yokluk yabancı el gibi
hasret toplarken bile düşlerimle yaşıyorsun
şimdi ben sana yorgun gözlerimle b/aksam
iki gözüm kör olsun ki
sen yaban elde isyanin alevli mısralarda tutuşsun
ben b/aşka diyarda mavili göktaşına duam okunsun
şimdi yeminli yabancı yar sesinle
bir taş atsam yaralarım kanarken
uçan kuşun kanadı kırık misali sevdamın yarası
yaralı kuş düşse de
imkansız özgürlüğe uçamıyorsa
yollarım bağlandı yıllarım sensizliğin koynunda
ben ağlarım bir ömüre sayılan s/onsuzluğuna
bir aşk şiirine adını yazsam
okunmaz bilirim
benim derdimin çaresi yaman
ondan sevmelerim okyanusları aşarım
ben yüreğimin sularında b/akarken
sevdam bana çok sevda öğretirken
yaşamın g/özünden tutarak umuda koşuyorum
dört nala koşuyor gönlümün feryadı dünya kadar
nerde o ölümü sevda koynunda koşanlar
yüreğin ateşiyle sularına yanayım
varsa yanayım ölümün kıyısına
anısı denize bakan anıtıyla kalayım
öleyim denizine
umut sevda toplayan yüreklere yanayım
sen olmadan ölüm ele geçmez bil
bir ömür gözlerine kalayım
kavuşmak zor olsa da gönül sularım
ç/ağlayacak gözyaşları sonsuzluğa bakacak
ben seni gözlerinden severken okudum yazdım
22*10*13*Karataş