Ömre Veda Demlerimde
Hep seni mi düşüneceğim
Şu fukara,firari aklımla
Bakışlarımın buluştuğu her yerde
Seni mi göreceğim...
Sana mı benzeteceğim geçip gidenleri
Sis duman bu sokaklarda sen
Hep seni mi arayacağım
Adı konmamış adreslerde
Hüzün kokulu yağmurların altında
Gözyaşlarına yenik düşmüş
Çiğ güneşin dibinde
Gök kuşağının o zift karası renklerinde
Hep seni mi düşüneceğim yitik benliğimde
Sabahı Zincirbozan'da vuran saatlerimde
Uykusuzluğa tutsak bu esaret koğuşumda
Katran ağırlığı mahkûmiyet voltalarımda
Ayaklarıma taktığın prangalarla ben
Hep seni mi adımlayacağım
Bu olup, bitenlerle
Uçup ta giden aklımdan
Söyle hiç mi çıkmayacaksın
Hiç olmasa şu ölüm anımda
Hiç olmasa şu can çekişlerimde
Bırakıp ta gitmeyecek mi beni hayalin
Yine mi sen benim bu son baharımda
Ellerime dokunduğun o ilk günler
Nefesime rehin koyduğun o ilk anlar
Bütün ömrüme hükmettiğin nice yıllar gibi
Şimdi de ipotek mi koyacaksın
Ömre veda bu son demlerime...