Ömrüm Hazan

Yağmurun tadı vardı

Yüreğim onu ayak seslerinden tanırdı

Bir gökyüzü çizdim çok sonradan ben

Ellerimi açardım yıldızlar ağardı

Şimdi yorgun gövdem

Belalara siper

Üstümde acılardan berkittiğim libas var

Zift yanığı saçlarım

Artık yokluk denilen türküyü sayıklar

O karşı dağlarına yalnızlığın

Gün akşam olmuş

Gökyüzü karanlık artık

Ömrüm hazan

Rengim hazan

Bir türlü olmuyor

Durduramıyorum zamanı ne yapsam