Ömrüme Bakmaktı Sana Bakmak

Sonra çıkıp balkona,

derin derin baktım yıldızlara.

Gökyüzünü içime çeker gibi güldüm

bilmem kaçıncı kez kurduğum cümlem

yine dudağımda.

İnadına,

'hayırlısı' dedim içimin boşluğuna

inadına,

ellerimi uzattım umutlarımın boyuna.

Senden ümit kesilmezmiş Rabbim,

şükürler olsun umudumu yarınlara bırakışına...

Sonra sen geldin aklıma

içinden,

dua ezberleyen bir çocuk heyecanıyla.

İçimde binlerce anaforlar çırpındı

lal oldu sorularım bir Elif sabrında.

Düşündüm geceyi yıldızların türküsünde

dindirdim içimin uğultusunu binbir güçlükle

öyle ya sevgili

aşkın denizinde kum taneleri varken

hani hep diyorlar ya,

ya balığın gönlü çöle vurulursa..?

Sonra... Gözüm takıldı bulutlara

anlat yağmur dedim

masum insanların gözleri neden sana benzer.

Hep,

sihaya mı boyanır hüzünler yalnızlıklarda.?

Oysa bir şiiri,

bir de seni sevdim ben bunca nimet arasında.

Aynı kaldırım taşına,

ikimizin adını yazdım tüm hislerimin umuduyla.

Bir sigara daha yaktım karanlık yanıma,

oysa,

sadece sigara değildi yanan biliyordum.

Bugünlerde çok özledim,

bugünlerde çok özneydim,

bugünlerde çok öyleydim yokluğunda...

Sonra içime baktım uzun uzadıya

acıyordun,

kanıyordun, sığmıyordun be kadın,

ölüyordum sana ait olan her yanımla.

Kaç gece ağladım da duşta

içsesim yankılandı hüzünbaz boşluklarda.

Gizlensin diye kalp kırıklıklarım

suretimde taşıdım tüm iyi niyetli tebessümlerimi

hiçbir teknoloji uzaklaştıramadı kokunu

sana içtiğim gecelerde en çok bizi kanattım.

Kanserim diyorum be kadın,

anla.

Ne olur,

bana yarabandı uzatma.