Ömrüme Serenad - 3

Parça bütüne kavuşacak ki hasret dinsin

Cemil Meriç

Bir Parça Ben

yine ıssız gece

ömrüm cam kenarında menekşe

sarı hüzün kurumuş yapraklarımda

damarlarımda çekilirken can suyum

yerini yadırgayan misafir gibiyim

saksının kıraç koynunda

bir mezar kazıcısına mı ait ruhum

kendimi deşip duruyorum

ah asuman

sen içimde seyri seyran

ben mıh gibi çakılıyım yerimde

tütünüm efkar harmanı

derin musîki çekip ciğerlerime

üfürüyorum alacakaranlık yüzüne

sitem yangını dudağımı

öpmeden sürmeli gözlerinden

ardından sürgülü demir kapıyım

hükümsüzdür isyanlarım

ebabil kuşların kadar azade değilim

yorgun damların saçağına tünemiş

kanadı kırık serçeyim

savurma eteklerini üşüyorum

saymadım nicedir

gecelerine bekçi yüreğim

yıldızlarınca çoğalırken sen

gün doğumlarında tükenen ben

devirip kirpiklerimi

kıvrılsam kara bağrına

uyumak güzel midir asuman

rahmetine sevdalı topraklarda

ez-cümle

var olmak hafif değildi

kanatsız omuzlarında

bütüne kavuşmanın hasreti var

yok olmanın dayanılmaz arzumanında