Ömrümün Hülasası

Ey zulmet kaldırsana gözünden perçemini

Bak ruhuma zayiat verdim çok duygulardan

Yudumlayalım senle mavi göğün demini

Belki kurtulurum ben kimliksiz kaygılardan

Beşik kertmesi oldum doğuştan hüzün ile

Çare değil kalp bengü suyundan içse bile

Bir amansız öksürük tutunca yüreğimi

Ahraz kesilen cellat yapamaz ereğimi

Yarına çıkmaz düşüm ağlıyorken içimde

Yüz buldu yalnızlığım sardı farklı biçimde

Bir elinde bastonu yürüyen ömür benim

Varlığım ve yokluğum bir avuç çamur benim

Varsın giyinsin usum kat kat üstüne hüzün

Alacak değilim ya gri gölgemden izin

Dedim ki beklemekten başka çaren yok zaman

Takvim yapraklarından durup dileme aman

Töhmet altında koymam kader düğümlerimi

İstesem durduramam keder doğumlarımı

Günbegün falakaya çekilirken gözlerim

Nikah kıyar geceye nabzı düşük sözlerim

Elimden bir şey gelmez mutluluğum bağlandı

İşte bu sebeptendir cümlelerim dağlandı

Sigortası atmış gün arıyorken rengini

Alkımı yitmiş göğüm kaybetti ahengini

Saçları dökülürken çiçeksiz bahçelerin

Bir anlamı olur mu suratsız lehçelerin

Ter dökerken her hücrem toprağa boncuk boncuk

Şiirlerle derdimi anlatırım ben ancak

Şimdi tırnak kemirip yiyorken gülüşlerim

Sanki kalp travması çekiyor ah düşlerim

Ya şu an karşıma geç konuşacaksan konuş

Ya da sonsuza değin hiç konuşma sus hayat

Numaramı silme sen zaten hafızan geniş

Ara sıra bir mesaj bir cevapsız çağrı at

Yetmişinde değişmez yedide giren haslet

Rabbe yükselince ruh işte o andır vuslat