Ömrümün Sayfaları

hayatım ,

tedirgin sayfalarıydı kitabımın

siyah beyazlardı

içimden çıkmayan misafirlerim onlar

kelimelerin dokunduğu

her hatıra

tutku gözyaşı sitem

hayatın o koyu kıyıları

o kederli yılları

tutsak etmiş beni

yeni düşler görmeye

fırsat vermedi

kendimi kovulmuş hissettiğim

umursamaz günlerim

hikayesi uzun sığındığım geceler

bir sarmaşık gibi beni bulan sevinçler

bırakmayan hayallerim

takvimler dolusu attığım çentikler

büyümüş ve çoğalmış yanı başımda

bir mahpus gibi yapışan

çakıl taşlarıydı yutkunduğum

sevda günlerimi unuttum

kimse okumadı yazdıklarımı

düşündüğüm kelimeler

mühürlü mektuplardan farksızdı

kalp çarpıntılarımı

yıllar kovaladı yılları

ne çok engeller vardı

ne çok kaderim yazıldı

hayatın kısık ışıkları düşüyordu üzerime

bütün sessizliğiyle

dua ve sabırla razı oldum

Rabb’im güç verdi

dik yokuşlar çıktım

yol aldım

hangi kaygan zeminler vardı

ayakta kaldım

saçlarım ağarmış

gözlerime bakın

hüznün dilsiz çığlığıdır

vuruldum acıların hançeriyle

sert çizgiler taşır bakışlarım

yufka yürekli olsa da yüreğim

her duygu bende sürgündür

anlaşılmam kolaydır zordur belki

titrek gün batımlarıdır aslında

iç dünyamın med cezirleri

hiçliğin siyah dehlizleri

iç kanamasından farksız ömrüm

ele vermez kalbimi .

17.11.2023 / Fethiye