Ömrümün Son Günleri

Gördüğüm bir tek pencere

Pencerenin gökyüzünü gören aydınlığı

Ayaklarım artık beni taşımıyor

Özgürlüğüm başkalarının kollarında

Ömrümün geçen günleri hatırına

Yaşamak gerek yaşıyorum bir solukta

Görebildiğim aydınlığı güneşin

Arada bir kuşlar var rüyalarımda

Yolların nasıl yüründüğünü unuttum

Koşabiliyorken çocukken koşmuştum

En son çıktığım merdivenlerin ardında

Bir uzun yoldu yaşadıklarım

Gördüğüm bir tek pencere

Soluduğum havanın verdiği güçle

Gökyüzü bakabildiğim tek yer

Yaşadığım ömrümün son günleri

Şubat / 2008

( Yaşamın son günlerindekilere saygılarımla...)