Ömrümün Yepyeni Başlangıcı

İlkbaharımı soldurdum bir zalim elinde

Ondan sonrası hep güz, hep karakış.

Ayaz günler geçirdim temmuz güneşinde

Eylül yağmurları ıslattı yastığımı çoğu gece

Sabahlara çıkamadım, kaldım zifiride

Bahar gelmedi bir daha yüreğime.

Ümitler donmuştu...

Kalp soğuktu ve aşk uzaktı

Hiçbir dokunuş, hiçbir el tutuş çözemedi yüreğimin buzlarını

Taa ki, senin o güneş gözlerin

Üzerime değene kadar.

Hatırlamıyorum...

En son böyle hissedişim ne zamandı?

Ama bildiğim tek şey

Gülüşün yüreğimi ısıttı...

"Gel", sen ol ömrümün yepyeni başlangıcı.