Ömür

Bir parça daha eridi hayatımdan

söndü bir mum daha binlercesi ardından

Geçen her saniye çaldı ruhumdan bir tutam

İnan bana sonsuzluk son bulacak bir gün

Üzerime düşen yorgun bir dünya

Damarlarımda akan durgun bir nehir

Alnımda yalnızlığın çizgileri

Titreyen kalbimle el sallıyorum

Sevdiklerimi katleden zamana

İçime işlemiş karanlığın kör gözleri

Çürütüyor bedenimi toprağın askerleri

Filizlenirken üzerimde korku ve esaretin kasveti

İşte o zaman düşecek ellerime ömrün sonsuzluk maskesi