Ömür Boyu Kelebek

Alışkınım, kanamaya ve kan olmayan yaradan damlamaya..

yerden kalkamama konusunda ihtisas yaptım,

üzerime sermemi isteyenlerin uzattığı, yalnızlık perdesiyle örttüm gözlerimi.

artık gözlerim kapılı değil, kapalı..

bakışlarım olmadan gidebileceğim aşklar var önümde,

görmeden gidebilirim diyorum, çünkü;

bu yolları ezbere biliyorum.

virajlarıyla, kasisleriyle ve en kaliteli çukurlarıyla..

bu yolları düşe kalka ezberledim ben.

hatta, öyle kötü düştüm ki bazı zamanlarda,

ne kalkacak gücü bulabildim kendimde,

ne de kaldırmaya cesareti olabilecek birini yanımda..

bu yolları yalnız ezberledim ben.

düşe kalka, çoğu zaman yatarak başkalarıyla..

Aşka götürmek isteyenler oldu, inanarak tuttum ellerinden.

saçlarını okşamama izin verdi hepsi.

gözlerine bakmam emredildi.

kıskanıldım bazen.

çoğu zaman da, kıstırıldım duvarları taş ile örülmüş,

kan pompalayan hücrelere..

Yalnız kaldım, yatağımdan öptüler.

sensiz kaldım dediklerim oldu, ağladığımı gördüler..

parkta yattım, kahkahalarıyla tecavüz ettiler.

ne zaman aşka gitmek istesem bir şeyler yaptılar bana.

gözlerine bakmadan konuştum hepsinin.

beni anlayamadıklarını söylediler, anlamazdan geldim.

yılmadım.

kimseyi yalamadım..

Öptüğüm dudaklar oldu.

yemin ederim ki, kalbim hiçbiriyle konuşmadı.

sana gelen yolda uslu bir çocuk oldu kalbim ve

kimsenin çağırdığı yere gitmedi.

kalbim evinde kaldı hep,

sen evinin adresini dahi ezbere bilmiyorken..

kapına geldiğimde çok sevdiğin hallerim yorgun,

sevemediğin yüreğim yangın yeri olacak.

şimdi ellerimde bir demet hüzünle,

bıraktığım yollar var ardımda

bir de yarım kalan aşkımızdan bahsetmek istiyorum;

o çok sevdiğin kişiden bahsederek, nereden geldiğimi soruyorsun..

anlamazdan geliyorum kelebeğim.