Ömür Duvarı

Benim çocukluğum depremlerle başladı

Çamlıcanın taşlı,Karlık Sokağı

Park yoktu,tozlu üç metre hayadı

Hala çatlak durur,beyaz taş duvarlar

Sevgisiz,bisikletsiz başladı başladı yıllar

Hep nasihat,kavga sesi ve dırdırlar

Kişiliğimden ettirip,beni yıldırdılar

Kalbim gibi çatlak,hala duvarlar

Babam hep yollarda,direksiyonda

Kavgalıydı radyo ile kırılan sazla

Korkudan küçülen gözlerim gizli ağla

Titreyerek durdu çatlak duvarlar

İkinci çocuktum hep itildim,kakıldım

Sorumluluklar altında ben bunaldım

Deli dolu bir çocuk adını aldım

Düşe kalka geçti çatlak duvarlar

Eşki yaptım erken tatlı da sattım

Bir gün olsun babadan harçlık almadım

Gerçi anam kıt verdi harçlıksızda kalmadım

Suvaksız geçti çatlak duvarlar

Hayalimiz göklerde uçmaktı,uçak sürerek

Okumak imkansızdı ayakta sızı çekerek

Ömrüm geçti el alemin arabasını silerek

Islak bir mendil gibi ömür duvarı

İçkili bir ortamdı,renksiz bir gençlik

Bir gün olsun filört,zamparalık etmedik

Sarhoşların kahrını hep biz çektik

Sallanıp durdu şişe duvarlar

Anam sevemedi hep dışladı hor gördü

Babam deliliğime sarhoşken güldü

Kardeşlerimde fitilime yağ sürdü

Çıra gibi yandı geçti ömür duvarı

Çıkar için yapamadım yağcılık

Bir işim bulaşık,bir işim çaycılık

Yüzüme güldüler hep yapmacık

Solup gitti bir gül gibi ömrün duvarı

Düğünümü,nişanımı ben yaptım

Döşşek yüzünüde bayrak astım

Ne aslımı yitirdim, ne de saptım

Dışlanmakla geçti ömrün duvarı

Hanım sevilmedi,çocuklar hep Deli

Göremediler sevecen nene ile dedeyi

İki mayın arasında koydular DERBEDER'i

Ahlayıp,oflayıp; patlayarak geçti ömrün duvarı

26.05.1998

DERBEDER