Ömür Ertesi

Değişiyor insanlar hava, su, toprak gibi

Bakıp sis perdesine güneşten korkuyorsun

Sararıyor gözlerin güzdeki yaprak gibi

Çıplak dala tutunup düşünden sarkıyorsun

Bir bilseler bir bilsen ve bilsek hep beraber

Güvercin kanadında saklanmış kötü haber

Kimi alınyazısı, kimi der buruk kader

Güneşi solduranlar geceleri derbeder

Görmez misin ay üşür yıldızlarsa nazende

Faraza arş delinmiş bulutlar yamalanmış

Gözyaşları süzülür yağmur gibi bazen de

Baktığın her bir zerre kocaman bir yalanmış

Hatta sen ve suretin, başıboş hayallerin

Kıvılcım bakışların çelişkili hallerin

Kaşın, gözün, varlığın; umarsız ahvallerin

Sahteymiş, yalanmış hep sığındığım ellerin

Tan vakti giderdik hep aynı yolda el ele

Velhasıl dikenlerin yollarımı kanattı

Sorun sende değildi zamandaydı mesele

Onla iyi geçinmek bu devirde sanattı

Küflenmiş nimet gibi nedir bu keskin koku

İlk vahiydi aslında Rabbim buyurdu oku!

Kitaptan bîhaberler sapladı kalbe oku

Doyurmadı hiçbir mülk gözü aç karnı toku

Ne fark eder ki söyle ay küsmüşse kime ne

Ağıt yakarmış dağlar maziyi uğurlarken

Güller âmâ kuşlar lâl bu kara düzen de ne

Gözyaşı dökmeyen yok zamanı ağırlarken

Sen ayarsız bir vaktin hüzne kurulan sesi

O hapsolmuş ömrüne açılmıyor kafesi

Kiminin gönlü kara kiminin aç nefesi

Bu hırs bu nefret neden yok ki ömür ertesi