Ömürde Bir

Kuyuya atılan taşın çığıltısı gibi

Derinden geliyordu çığıltısı

Yürek kurumuş

Yürek susamış

Yürek dört duvar darda

Bomboş...

İçini kemiren hasretinin yankıları

Göğsünü gümletiyor

Yedi milyarda bir

Ömürde bir

Bir başınalığına gelecek kavuşmayı beklemekten

Solgundu yüzü

Atamazdı başka hiçbir şey içindeki yozu

Aşka gelmeden yoktu

Son sözü...