Ömürsüz Çiçek

İçimden gelmiyor gülmek konuşmak

Akıyor içime kandan bir ırmak

Mancınıkla fırlatılıyormuşçasına

Saçılıyor tohumlar sahraya

Ömürsüz çiçek

Yeşeriyor yağmurların ardından

Binlerce küçük sarı kum kum ayçiçeği

Eğleşiyor düğüncü balarısı şehvetli dili

Renk cümbüşü taç yapraklar

Hafif bir rüzgâr dalgalanıyor

Çiçek denizi

Seriliyorum bir yatak gibi

Karmakarışık kısacık hayat

Sürsen sarısabır

Dermansız bir yarada ağıt

Düşünüyorum

Öyleyse;

İçimizdeki şeytan mı melek

?ıstırap çekenlerin acıklı nefesleri..."

Nil Alaz