On Altı

Cigarasının küllerinden öptüğüm kasavet

Son bir kez hücresini öksürttüğünde

Yağmur ıslaklığı kadar nefes alabiliriz demiştim sana

Gökyüzü sadece güvercinler içindir çocuk

Analarımız hırka örer ama biz hep üşürüz kefen beyazıyla

Ömür hâlâ ergen sivilceleriyle patlıyor

Biz ise üç adım voltasındayız kurşun seken kaldırımların

Kendi ciğerini parçalayan eylüller gibidir mevsim

Sararmış yaprakların ardına düşüpte gitme

Ebu Bekir'in kulağına sadakat fısıldayan anka kanadında ölürsek

Haki yeşili parkalara gün ışığı düşmez

Bahçe duvarlarına yazılan özgürlük sloganlarına yaslasak sırtımızı

Ve hançeresi yırtılırcasına bir kahramanlık türküsü söyletsek,

Bütün masumluğu ile mağrur dağ yamaçlarına

Ancak soğur namlumuzun sıcaklığı

Bir asır daha dayanmalısın sarı saçlı çocukların gülümsemesi için

Filistin askısında kırılır gül dalı

Ki çığlığımız coplanınca öperiz acılarımızı alnından

Seni sevgililerin el ele gezdiği sokaklar tanımamışsa, somurtma

Ali'nin alnının değdiği seccade kokulu çocuk

Son nefesini veren martılar ne kadar beyazdır bilinmez ama,

Deniz hep maviliği kadar ılıktır

Mamak soluklu analar ağlıyorsa hâlâ

Gözyaşlarından utanan adamlar gibi yaşadığımızdandır

Bir kez daha doğurursa seni anan

Abdestli emdiğin süt'ün hakkı için

Yine bu cennet vatanı satmadan öl

Son peygamberden aldığın görevi aksatmadan öl

Cellat diline yakışmaz ismin

Sütten yeni kesilmiş bütün çocukların kulaklarına üç kez fısıldanır

Yaş on altı

Ceketini omzuna atmış hayatla

Kısacık şu ömrün topuğuna basıyoruz